1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Lieve Brenda,
ik heb je maar een aantal keren ontmoet…meestal tijdens leuke momenten onder bikers en in de bergen. Ik kende je als een sterke, intelligente en lieve vrouw van Jan en super mama. Velen zullen je missen en wij zullen ons best doen om Jan en de kids op te vangen.
Guido
Het nieuws sloeg in als een bom.
Je was er niet meer. En met jou een krachtig vuur dat impact maakte in de wereld.
Ongeloof en verwarring spelen me al een week parten.
Het is bizar hoe sterk ik me met jou verbonden voel, nu nog meer dan toen ik je af en toe sprak.
Onze gesprekken bleven altijd nazinderen.
‘Gaan we samen een retreatplek opzetten?’ Of ‘Hoe zit het met je boek, Valérie?’
Zij was gedreven als geen ander, intelligent en vol ideeën. Ideeën waar de wereld nog niet klaar voor was.
En in die energieke wervelwind zocht ze soms ontspanning op, die ik haar met plezier gaf.
Had ik maar meer kunnen geven.
Ik wachtte op je bericht, dacht dat het beter met je ging.
Had ik maar.
Respect en menselijkheid, begrip. Daar streed ze voor.
Brenda, het doet zoveel mensen pijn dat je bent vertrokken. Het legt onze tekortkomingen als samenleving en als hulpverleners schaamteloos bloot.
‘Had ik maar’ komt altijd te laat.
Tegelijk voel ik dankbaar voor de strijdlust, die je bij mij en zoveel anderen hebt aangewakkerd. Zodat we verder kunnen gaan met licht te schijnen, ook al is het donker zo eng en groots.
Het onrecht dat je werd aangedaan, het was groot. Zo oneerlijk.
De vrijheid en autonomie waar een mens recht op heeft, daarin ben je tot het uiterste gegaan.
Ik probeer het zo te begrijpen, ook al is het moeilijk.
Bedankt voor alles wat je verwezenlijkte!
Bedankt Jan om haar man te zijn, haar steun en toeverlaat.
Jip, Lom, Zen dat haar kracht en liefde jullie mag steunen.
lieve Brenda,
als ik aan je denk, dan denk ik aan de vinger die naar de maan wijst.
Wie die maan niet wil zien, bekritiseert de vinger.
Bevecht hem ook.
Nu jij er niet meer bent, kan ik de vinger wel ophemelen….
Maar ik zal vooral naar de maan blijven kijken,
en wijzen waar ik kan…
Je bent in mijn hart
Liefste Brenda,
Voor jou een boeket bloemen, omdat jij er ook zo van kon genieten. Ik bewonder jou, je had zo veel kracht in je. Je was een vechter en je hebt lang gevochten! Gevochten tegen dingen die misschien nog te sterk zijn, zoals het taboe. Ik wou dat het anders was misschien was je er dan nog? Je overlijden is een groot gemis!
Brenda, je was een baken en boei voor velen die het moeilijk hadden. je was een stem van vele stemlozen. maar je was ook een seismograaf die schokken opving. zelf ben je veel geschokt geweest door on-menselijke toestanden. wel bleef je een mens van vlees en bloed, dus menselijk. je hebt veel meegemaakt in het leven. mag het Leven je Liefde geven. en Jij zo ook blijvend Liefde te geven aan je dierbaren.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot