Bedankt Brenda voor het verwoorden van het lijden dat vele mensen meemaken in de psychiatrie.

Als lotgenote belde ik Brenda vorige herfst op. Ik wilde de vrouw die ik zo bewonderde een hart onder de riem steken. Vanochtend werd ik op de rechtbank over mijn zoontje nog geconfronteerd met het enorme stigma rond psychose. Vanavond verneem ik Brenda’s overlijden. Het raakt me diep dat zo’n mooie, strijdlustige vrouw, echtgenote en mama er niet meer is. Bedankt voor je strijd, Brenda. Rust zacht. Innige deelneming aan haar gezin, familie en vrienden

Bescheiden muzikaal tribuut

Defying gravity van de musical Wicked galmt door mijn hoofdtelefoon: de versie van Beau Dermott die deelneemt aan Britain’s Got Talent in 2016 en meteen de golden buzzer krijgt.

Something has changed within me
Something is not the same
I’m through with playing by the rules of someone else’s game
Too late for second-guessing
Too late to go back to sleep
It’s time to trust my instincts
Close my eyes and leap

It’s time to try defying gravity
I think I’ll try defying gravity
And you can’t pull me down

I’m through accepting limits
‘Cause someone says they’re so
Some things I cannot change
But ’til I try, I’ll never know

Look to the western sky
As someone told me lately
“Everyone deserves the chance to fly”
And if I’m flying solo
At least I’m flying free
To those who ground me
Take a message back from me

De kracht die van dit nummer, deze tekst en deze performance uitgaat draag ik op aan jou, aan al het werk dat je voor zoveel anderen hebt verricht, met tranen in de ogen. Jij verdient die golden buzzer. Je hebt verwoord wat ik en vele anderen niet konden of durfden verwoorden. Jij hebt het woord genomen voor de vele mensen die met psychosegevoeligheid leven. Je hebt een hand naar mij uitgereikt in het echte leven maar ook virtueel en schriftelijk door je talrijke initiatieven zoals Psychosenet, je boeken en je opiniestukken. Ik heb er spijt van dat we elkaar uiteindelijk nooit in het echt hebben ontmoet. Ik had misschien een goede vriendin en bondgenoot kunnen zijn.

Ik wil je dierbaren ook nog een ander nummer nalaten dat me ook zo aan jou doet denken. I Was Here van Beyoncé.

I want to leave my footprints on the sands of time
Know there was something that, something that I left behind
When I leave this world, I’ll leave no regrets
Leave something to remember, so they won’t forget
I was here, I lived, I loved, I was here
I did, I’ve done, everything that I wanted
And it was more than I thought it would be
I will leave my mark so everyone will know I was here
I wanna say I lived each day, until I died
I know that I had something in somebody’s life
The hearts I have touched, will be the proof that I leave
That I made a difference and this world will see

Lieve Brenda, je vertrek doet me tranen met tuiten huilen terwijl we elkaar nooit in levende lijve hebben ontmoet. Dat heb jij gedaan met mensen. Voor mij was jouw stem even krachtig als die van Beau Dermott die de golden buzzer ontvangt en Beyoncé die optreedt voor de Verenigde Naties.

Rust zacht en een hart onder de riem voor al wie je dierbaar was.

Brenda Froyen was een zeer sterke dame ondanks haar psychische kwetsbaarheid en negatieve ervaringen met de geestelijke gezondheidszorg (ggz). Ze heeft veel positieve zaken voor veel cliënten (patiënten) in de ggz gedaan. Ze heeft er o.a. mee voor gezorgd dat er meer aandacht wordt gegeven aan een cliëntvriendelijke en herstelgerichte zorgverlening in de ggz. En als ervaringsdeskundige ggz kan ik zeggen dat dit tot op heden niet altijd een evidente opgave is. Ik wens haar gezin en andere personen in haar omgeving heel veel sterkte toe. Deze prachtige dame is er helaas niet meer. Ik ben er wel van overtuigd dat ze in vele harten, alvast in het mijne, verder zal blijven bestaan. Dankjewel Brenda.