David tegen Goliath… 🕯️

Lieve Brenda,
Jij hebt met je woorden, je kracht en passie een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten. Je hebt me laten zien hoe krachtig je bent met zo een doorzettingsvermogen om steeds te strijden naar een betere GGZ.

Voor mij ben je een groot voorbeeld. Jouw visie en energie hebben niet alleen mij, maar ook de mensen om je heen geraakt. Je hebt laten zien dat één persoon echt een verschil kan maken in de wereld.

Hoewel het moeilijk is om je te zien vertrekken, weet ik dat jouw spirit voortleeft in alles wat je hebt gedaan en in iedereen die je hebt geraakt.

Dank je wel voor wie je bent en wat je hebt gegeven. Ik zal jou strijd verder blijven zetten in deze maatschappij.

Wat een onbevattelijk groot verlies voor iedereen die zich liet inspireren door haar onvermoeibare inzet, enthousiasme en gedrevenheid en haar terechte verontwaardiging over de vele wantoestanden die in de psychiatrie helaas nog steeds schering en inslag zijn.
Lieve Brenda, ik heb je jammer genoeg nooit ontmoet maar was wél van plan om naar de theatervoorstelling te gaan die je zou gaan geven van zodra je nieuwste boek was verschenen. Wat ga ik jouw gepassioneerde posts op Facebook missen, maar dat gemis valt natuurlijk in het niets bij het onbeschrijflijke verdriet van je familie en vrienden. Je hebt in je relatief korte leven zó ontzettend veel mensen geïnspireerd en kracht en hoop gegeven met jouw unieke herstelverhaal, dat kan gewoon niet genoeg benadrukt worden. De vele reacties op jouw overlijden die maar blijven binnenstromen bevestigen hoe onwaarschijnlijk veel jij voor talloze mensen hebt betekend. Je beschikte over een (voor mij) onvoorstelbare hoeveelheid energie en je hebt daardoor enorm intens geleefd en ineens, van de ene dag op de andere, is het voorbij.
Lieve Brenda, doe je onderweg even de groeten aan mijn moeder, die net als jij een gedreven leerkracht Nederlands was en ook, net als jij, zwaar geleden heeft onder foute behandelingen en dwang in de psychiatrie? Rust nu maar zacht, je strijd is gestreden, het leed geleden, wat je hebt moeten doorstaan is voorbij.
Heel veel sterkte, kracht en liefde gewenst aan de familie en vrienden van Brenda en aan iedereen die haar van nabij of vanop afstand volgde en moed putte uit haar verhaal en haar strijd. 🙏💖

Beste Jan en hartekinderen van jullie,

Zo immens droevig dat Brenda niet meer bij ons is…ze blijft natuurlijk WEL bij ons!
Ze heeft zoveel gegeven, zo hard gestreden!
Drie jaar geleden sprak ik met haar af in jullie droom-tuin… het was juli, volle zon, vakantie en de jongens en wifi renden door alles heen. Af en toe kwamen ze dicht bij hun mama staan om mee te luisteren naar ons!
We leerden elkaar ‘strijdend’ kennen om oplossingen te vinden voor de vele ‘gaten’ in de samenleving.
Ik richtte 15 jaar geleden TEJO op, ‘Therapeuten voor jongeren’ een burgerorganisatie die jongeren tussen 10 en 20j anoniem en gratis therapeutische begeleiding aanbiedt, als een reactie op de lange wachttijden in de hulpverlening van GGZ. In het kader van onze HOU VAST Beweging waar we vooral ‘preventief’ willen handelen hebben we een reizende belevingsexpo gemaakt rond rechtspositie, welzijn en hulpverlening en lag het hele fijne boekje ‘PSSst!- het grote weetjes en niet-weetjes boek over psychische…euch.. je weet wel, beschikbaar voor de vele jongeren die langs kwamen!
Een drietal weken geleden vroeg ik haar via linkedin of ik haar mocht interviewen ivm een nieuw boek dat we schrijven voor TEJO- 15 jaar…
En ik ga hulde brengen aan haar, aan de vrolijke, hoopvolle, guitige, knappe en strijdende vrouw-schrijfster, en nog zoveel meer!!! Zoveel respect voor jullie innemende liefste Brenda 🫶
Ik schenk jullie een warme vriendschapsomhelzing en wens jullie veel lieve krachtjes toe.
Hartelijk en heel genegen,
Ingrid De Jonghe

Brenda… ik kende je niet. Ik werkte in de zorg en ik hoorde alleen af en toe gegrommel van collega’s, die ‘last’ hadden van het vuur dat je hen in de media aan de schenen legde. Toen al voelde ik in mijn hart: wat je zegt, is terecht. Het kan anders, het móet anders!
Ik ging werken bij Familieplatform en 1 van mijn eerste projecten was: 5 workshops organiseren waar jij de kookpotmetafoor uit haar Pssst-boek kwam toelichten. Wat een ongelofelijk plezante kennismaking was dat! Enthousiast, bijzonder bekwaam, vrolijk en bevlogen, zo kwam je op me over. En de telefoontjes die we nadien af en toe naar elkaar deden, waren altijd zo voedend en verbindend! We voelden elkaars verontwaardiging en plannen om nieuwe projecten uit de grond te stampen moesten er ook altijd bij zijn. Je benoemde eens dat je altijd blij werd van telefoontjes met mij. Maar dat was een genoegen dat jij juist aan mij bezorgde, vond ik. En als ik mensen spreek die je gekend hebben, dan was ik duidelijk niet de enige! Na zo’n telefoontje scheen de zon precies altijd 20% feller <3. Ik zal je altijd op die manier herinneren en ik neem je mee in mijn hart. We doen vanuit Familieplatform ons best om je boodschap verder uit te dragen en stenen te verleggen.

En aan je man en je 3 zonen wil ik graag zeggen: je vrouw/jullie mama was een fantastisch mens, die alles gegeven heeft wat ze te bieden had, en dat was heel wat! Laat jullie nooit iets anders wijsmaken. Ik steek jullie graag een hart onder de riem, bij dit droevige verlies <3.