1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Samen op toneelcursus in Dworp: spelen, zingen en dansen. Je was toen zo verliefd. Je wou zo graag mama worden. Je zong zo mooi en vertelde zo grappig. Dankjewel dat we er bij mochten zijn op je trouw. Het is zo triest dat je ziek werd en het is onbegrijpelijk onrechtvaardig hoe je behandeld werd. Je hebt je niet laten doen, je bent voor jezelf opgekomen, je hebt gevochten voor je gezin, je hebt veel mensen een stem gegeven. Dankjewel Brenda.
Wat voelde ik me vereerd toen @brendafroyen me vroeg om een lesdag rond ervaringsdeskundigheid te verzorgen in de eerste edities van de Masterclass Herstelgerichte zorg.
Wat heb ik genoten van het aanwezig kunnen zijn bij verschillende van haar lezingen, voorstellingen van haar boeken, de start van de Belgische versie van @psychosenet ( @psychosenetbelgie ) en vooral van de gesprekken die we hadden.
Uitwisselingen over onszelf, over de strijd die we streden in de #ggz, over hoe zij zich niet als ervaringswerker maar als gewoon mens zag, over hoe moeilijk het leven is in onze huidige maatschappij, …
We hadden verschillende communicatiestijlen (soms ook wat andere visies) die niet altijd door iedereen gewaardeerd werden.
Dat moest ook niet. Net die verscheidenheid van stemmen en stijlen hebben we nodig om dingen in beweging te zetten.
Daar waren we het altijd ontegensprekelijk over eens.
Ik heb je leren kennen door je boeken toen ik men eerste depressie had. De laatste jaren je gevolgd via facebook en nu enorm geschrokken en vind het heel erg dat je zo voelde dat er geen enkele andere uitweg meer was. Bedankt voor alles lieve Brenda.
Lieve Brenda,
Zelf ben ik ook psyhose gevoellig en daardoor volgde ik jou al heel lang.
In jouw berichten voelde ik jouw energie, doorzetting, onmacht, verdriet. Jouw eerlijkheid ondanks alle taboes was heel inspirerend.
Deze wereld vol met onrecht, onbegrip en oorlog verdient jou niet.
Je bent nu ongetwijfeld op een vredige plaats. Een mooie ster aan de hemel.
Ondanks dat het afscheid zwaar is, kan dit een troost zijn voor jouw man en kinderen.
Straal maar verder Brenda daar hoog aan de hemel.
Brenda, ik ben helemaal stilgeworden van het bericht dat je er niet meer bent. Moeilijk te geloven dat er na deze winter geen Brenda-lente meer volgt met foto’s van je bloemen in de tuin waar je met zoveel mildheid tot mooie creaties kwam. Je inspireerde mij als hulpverlener alsook vele cliënten van me die in jou een dappere lotgenoot vonden. Mijn dochter was gek op Wifi en verslond de boekjes. Via je boek in onze wachtzaal in de praktijk bereikte jouw verhaal ook veel van onze cliënten.
Beste Jan en lieve jongens, ik wens jullie toe dat jullie bij elkaar terecht kunnen met al jullie gevoelens; verdriet, boosheid, verontwaardiging, ongeloof,.. Ik weet zeker dat het mede omwille van jullie is dat Brenda haar strijd zo lang kon volhouden. Gesterkt door de wetenschap dat jullie er waren, dankzij haar liefde en trots die ze voelde voor jullie bleef ze ondanks veel pijn moedig vechten voor een wereld waarin kwetsbaarheid mag bestaan. Misschien misten wij als buitenstaanders soms hoeveel verdriet er schuilging achter al die strijdvaardigheid. Elke moed kent grenzen en ik denk dat Brenda tot het uiterste is gegaan. Vanuit onze praktijk zetten we haar werk graag verder door ons steentje bij te dragen aan een ggz die staat voor verbinding, empathie en empowerment. Ik denk aan jullie. We zullen haar nooit vergeten
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot