1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Lieve, lieve Brenda
Je gaf me het gevoel niet alleen te staan in de strijdt voor patiëntenrechten. Wij gaan verder want onbegrip is pijnlijk.
Dank je wel voor je blog, je filmpjes, je boeken. De foto’s van je tuin, je antwoorden op mijn vragen. We gaan je zo missen
Innige deelneming aan de familie, Brenda was bijzonder .
Lieve Brenda,
Ik heb het geluk gehad om van jou les te krijgen in de hogeschool. Wat was het een plezier om jou te mogen aanhoren. Heel de aula hing aan je lippen als jij begon te vertellen. De boeken die je aan ons voorlas lees ik nu voor aan mijn twee jongens. Je was een pracht van een leerkracht, een pracht van persoon! je was een groot voorbeeld voor velen. Veel sterkte Jan, Jip, Lop, Zen en familie. Ik denk aan jullie.
Veel sterkte aan vrienden, kennissen en familie.
Liefs Mayie
Lieve lieve Brenda,jij was de stem en steun van zovele.In jouw boeken,voordrachten ,teksten erkende ik voor het eerst de openlijke gevoelens die ook wij beleefd hebben met de opnames van onze zoon.
Jij gaf telkens de juiste woorden van begrip en steun !
Heel veel dank ,het grote onbegrip en het strijden voor betere aanpak van het psychische stigma heeft je zo teleurgesteld .
Ik vergeet je nooit….. je strijdlust en enthousiasme is niet voor niets geweest.
Heel veel steun en kracht gewenst voor al je geliefde ❤️🙏
Lieve Brenda,
Ik mis jou nu al, verdriet en ontstentenis overvalt mij.
We hebben elkaar voor het eerst ontmoet in 2015 tijdens een lezing van je eerste boek.
Ik moest je een hand geven en hug en het voelde meteen als een herkenning.
Jou drive om de mens achter de kwetsbaarheid te zien.
Voor iedereen klaar staan en altijd bereikbaar.
Ik deelde deze passie en enthousiasme met je maar dan voor naasten.
Wat een gemis nu al ieder moment en herinnering aan jou geeft een traan.
We moeten blijven knokken voor een systeem die de mens voorop zet en niet het behandelplan of diagnose.
Jij was mijn grote voorbeeld.
Rust vredig, in mijn hart blijf ik jou voelen en missen.
Heel veel liefs voor jou en blij dat ik jou heb mogen ontmoeten.
Veel sterkte voor Jan, Jip, Lom en Zen.
Het gaatje goed Brenda,
Rob van Kol
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot