1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Zij schreef lieve woorden bij mijn verhaal over mijn vader we volgden elkaar vanf die tijd via o.a. FB en spraken op Messenger
Ook over psychisch lijden over zoveel meer zij herkende waar ik in zat en had mij verhaal gehoord op YouTube ook daar spraken we over ja waar eigenlijk niet over ..
Lieve mooie ongelooflijke strijder Dank je wel dat je er was .. En dat je nu rusten mag op een liefdevolle plek ik heb die gezien dat heb ik je nog verteld zal je nóóit nóóit vergeten i💔💞💔💞
Omdat ik je nooit zal vergeten!
Lieve Brenda,
Jij deed me beseffen dat hulpverleners altijd een keus hebben.
Zie ik de psychose, of zie ik de persoon achter de psychose?
De mens die even de pedalen helemaal kwijt is, maar die met een menselijke en tegelijk zorgende aanpak veel sneller zijn pedalen terug kan vinden, en terug in het leven kan staan.
Ook deed je me beseffen dat een psychose iedereen kan overkomen, op elk moment in zijn of haar leven.
De bakker, de slager, de dokter, de fietsenmaker, de leraar…..iedereen.
En je deed me beseffen dat voor sommigen de psychose altijd ergens op de loer bleef liggen, en hen soms weer even in zijn greep kreeg.
Door jou leerde ik zien wat dat eigenlijk is, psychose, want hey de theorie uit de boekskes, laat ons eerlijk zijn…..Dat is van de jaren stillekes…We zijn nu meer mens toch? Of net niet?
Cliënten die ik bezocht aan huis, en die me in tranen vertelden over hun gedwongen opname en de bijzonder onmenselijke behandeling, leren me dat er nog steeds een lange weg te gaan is. een heel lange weg.( Het vastbinden, vaak naakt, het smeken en vragen of je van uit de isoleercel alsjeblieft naar het toilet mocht, nee mag niet, er staat een emmer…..Onmenselijk en ondraaglijk…..Angst voor weer een psychose en weer die behandeling, ik heb het te vaak gehoord )
Later kwam mijn eigen kind ook een psychose tegen. En nog een en nog een.
Maar ik blijf mijn kind zien, en niet de psychose, daar ergens zit hij, en op een dag keert de lente terug. Ik wacht dan op de bloemen van het zaadje dat is geplant.
Laat ons samen proberen kleine steentjes te verleggen….en ervoor zorgen dat welke behandeling dan ook zacht en warm en menselijk mag zijn. In jouw nagedachtenis…. Dank je Brenda
Dankjewel voor je krachtig spreken, je vertellen, je verhalen, je energie en je gedrevenheid. Het was pakkend en ingrijpend om te horen en van te leren. Je plantte zaadjes met woorden die beroerden, inspireerden, waarvan de herinnering blijft kleven. Dankjewel voor je geschreven woorden om te troosten, te delen, te inspireren. Dankjewel voor het wakker schudden met je heldere taal, je diepgang, je zin voor vrijheid.
Vaarwel Brenda Froyen. Jouw afscheid komt veel te plots en koud op ons bord. Ik herinner me jouw warmte en tomeloze energie, tijdens een van de fijnste interviews die ik ooit had (voor Feeling, in 2016).
Hoe kon iemand zoveel combineren, zoveel projecten tegelijk tot zo’n mooi einde brengen? Ik voelde misschien zelfs een steekje jaloezie, toen. Je hebt alleszins voor drie geleefd, in de te korte tijd dat je hier was en zoveel prachtige boeken, zinvolle inzichten en initiatieven nagelaten.
Ook in coronatijd praatten wij geregeld achter de schermen. Jij was iemand die niks voor lief nam, altijd scherp trachtte te kijken, die oprecht de wereld wou verbeteren. Je stelde mij vragen, de juiste vragen. Het is zo triest dat deze soms veel te grijze wereld eigenlijk geen weg kan met kleurrijke, creatieve en kritische zieltjes als de jouwe. Dat we hier iets mogen van leren misschien, en als maatschappij eens heel lang in de spiegel kijken.
Ik hoop dat je nu mag uitrusten. Ik wens je gezin en iedereen die jou van nabij liefhad zoveel kracht, zachtheid en steun als mogelijk is.
🤍✨🌻
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot