1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Zo veel mooie woorden, herinneringen, gevoelens van ál die mensen die Brenda bewonderden… En toch was het psychisch lijden te groot, de onmacht, het verdriet.
Ik ontmoette Brenda voor het eerst tijdens Meet the Xperts in Haarlem, in 2015. Ze pakte de hele zaal bij kop en kont, met haar betoverende glimlach, prachtige stem en haar aangrijpende verhaal… Na afloop praatten we nog wat na en eigenlijk ben ik haar vanaf dat moment blijven volgen en kruisten onze wegen elkaar zoals dat gaat…als je elkaar snapt.
Ik gun Jan en de jongens de weg te vinden dit immense verlies te kunnen dragen. Ik wens ze hoop. Als wij met z’n allen al zo intens verdrietig en verbijsterd zijn, hoe moet het dan als geliefde of kind zijn…?
Lieve Brenda, ik ga je missen. Ik hoop dat het mooi is, aan die kant…
Hey Brenda,
Ik herinner je nog van op de basisschool te Haasrode. Altijd vrolijk, het kleine zusje van Chris.
Enkele jaren geleden greep jou verhaal mij bij de keel, heb zelf ook een ziekte, beperking. Heb niet fysisch meegemaakt wat jij moest doorstaan. Wel psychisch door andere hulpverleners. Mensen die zo snel anderen over een zelfde kam scheren, veroordelen, oogkleppen hebben. Ik vind dit even erg als de serie “God vergeten”.
Dank je dat ik je mocht kennen, het ga je goed nu.
Ik wens je familie veel steun en tijd toe om dit verdriet te dragen. Mogen jou dood niet voor niets zijn en mag er ooit werk gemaakt worden om de mensenrechten gewoon toe te passen in het leven van alle dag en er niet enkel over te spreken of schijven. Dan zou een milde, inclusive samenleving al veel dichter bij komen
Dikke knuffel (aan ieder die dit leest, beginnen we er vandaag aan in ons eigen kleine leefwereldje)
Lieve Brenda,
Wat hadden we een onbezorgde jeugd…
Samen verstoppertje spelen in Blanden, bij café Wiske poedersoepkes met beschuiten eten, bang aanschuiven in de rij bij Sinterklaas en leuke uitstappen maken met de wielerpapa’s. Wat keek ik naar je op want wat was je een mooie en slimme meid.
We zijn elkaar jaren uit het oog verloren maar de laatste jaren volgde ik je van op afstand via social media. En weer keek ik naar je op, naar de sterke vrouw die je was, de zorgzame mama en wat je al verwezenlijkt had.
Ik wens je mannen alle troost toe en alle kracht om verder te gaan met de herinnering van een vrouw en mama die hen alles wilde bieden en geven. Ik ga Brenda ook herinneren als mijn zorgeloze vriendinnetje tijdens onze jeugd.
Lieve Brenda,
Net als jij hou ik van woorden. Maar vandaag vind ik ze niet zo goed. Jij bent er niet meer.
Ik leerde je kennen als een enthousiaste voorvechter, iemand met een groot hart.
Toen ik je in 2018 schoorvoetend contacteerde met de vraag of je mee wilde werken aan een actie voor moeders met postpartumdepressie en -psychose, twijfelde je geen moment. Je lezing voor het goede doel trok veel geïnteresseerden. Mede dankzij jou kreeg wolkinmijnhoofd.be een vliegende start.
Nadien zagen we elkaar nog enkele keren, en telkens was dat hartelijk. Je gulle lach, je warmte, ze vielen me altijd weer op.
Lieve Brenda, waar je ook bent, ik hoop dat er een grote tuin is vol bloemen. Dat er gulle en warme mensen zijn. Dat je voelt hoezeer je hier gemist wordt.
Terwijl ik deze namiddag aan je dacht, stil, nog wat ongelovig, moest ik meteen aan het gedicht First Fig denken. Ik ken niemand op wie het zo goed van toepassing is. Wat gaf je een prachtig licht, Brenda. Dank je wel.
Het ga je goed.
X
Annelies
First Fig – Edna St. Vincent Millay
My candle burns at both ends;
It will not last the night;
But ah, my foes, and oh, my friends—
It gives a lovely light!
Ik kende Brenda niet persoonlijk, maar wel haar verhaal en dat waar zij voor streed….een grote leegte en gemis nu ze er niet meer is…in de eerste plaats voor haar echtgenoot en de kinderen.
Sterkte
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot