1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Ik ken Brenda niet persoonlijk maar ik volgde haar op Instagram, we deelden eenzelfde liefde voor bloemen en tuinieren en bergen. Ik bewonderde haar energie en taalgebruik en leefde vorige zomer mee toen het moeilijk ging.
Elke rode en gele tulp in de tuin zullen me aan Brenda doen denken.
Niet te geloven…
Een vechtster, een getalenteerde vrouw, een voorbeeld voor velen…
ook voor mij…
Ze liet me stilstaan bij mezelf, in de 1ste plaats in m’n werk als psychiatrisch verpleegkundige…
Omgaan op een respectvolle manier met de mensen die bij ons zijn opgenomen, trachten immers begripvol naar hen toe te gaan, niet te (ver)oordelen, je eigen ideeën niet op te leggen, je ego niet in de weg te laten staan wanneer het al eens rommelt op de afdeling, geduld om iemand tot jou te laten komen en zich te laten open stellen voor mij… voor ‘ons’.
Ik zal m’n best verder doen om je mindset te blijven dragen in mijn werk, en m’n dagelijks leven!
Veel sterkte aan Jan, Jip, Lom en Zen en familie, vrienden en alle mensen die Brenda graag zagen.
Jouw boek Mild Tuinieren raakte me. Want waar het over tuinieren lijkt te gaan, gaat het over veel meer dan dat en vooral hoe je de wereld en jezelf wel wat milder mag benaderen. Dat jij mijn Insta account als inspiratie gebruikte vind ik nog altijd een vreemd idee want het is juist jouw visie op tuinieren die mij inspireert, nog steeds. Ik gaf jouw boek door omdat ik iedereen jouw visie op tuinieren en mildheid gun. En vandaag kocht ik het opnieuw voor mezelf maar vooral voor jou en de inspiratie die je was voor velen. Ik wens je mannen heel veel sterkte Brenda. Rust zacht x
Voor jou lieve Brenda..
VAAR-WEL
Je heerlijke lach, je weidse gebaren
Je doorzettingsvermogen om door het leven te varen
Je enthousiasme, je kritische vragen
Je vermogen om anderen mee te dragen
Je scherpe blik, je gedurfde stem
Menig dokter en politicus zette je klem
Je groene vingers, je tuin vol geuren
Een speelparadijs voor de jongens om in te kleuren
Je reislustige zelve, je nieuwsgierige ogen
Niets leek buiten jou vermogen
Je had ambitie om van de wereld een mooiere plek te maken, om zij die het moeilijk hadden ook met liefde te raken.
Je streed met zoveel moed
Je straalde op een podium een gouden gloed
Je bedwong bergen van verlangens, dook diep in jezelf, je vocht tegen orkanen van vragen, tegen onrecht en geweld
Je leerde surfen op de golven van onmacht, liefde en verdriet
Je werd wijs, verliefd, geliefd
Je had een zee aan creatievermogen
Je schrijftalent, je heerlijk accent
Je speelde met vuur, je bluste het water
Je leefde intens, niet wachtend op later
Je kolkende energie, je vurige passie
Ze spraken boekdelen
Je inspireerde velen
De storm is nu gaan liggen, de golven uitgespeeld, laat je nu maar meedrijven door de zachtheid van onze liefde en onze dankbaarheid
Je had moed, zoveel moed
Lieve Brenda het gaat je goed
Ik hoop dat mijn leerlingen even hard naar me opkijken zoals ik ook naar jou opkeek. Rust zacht.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot