1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
over boeken die we liever niet schreven ,
maar die zo nodig zijn …
🥀 Wat overviel dit nieuws me. Wat een ongelofelijk belangrijk iemand was jij!
💙 Een voorvechter van zoveel omtrent mentale gezondheidszorg dat het niet in woorden samen te vatten is.
💔 Bovenal een kapitein die enorm zal gemist worden door iedereen die haar lief had.
💔 Het is een moeilijke strijd soms, zo op de barricades staan omtrent mentaal welzijn. Ikzelf vind het ook vaak een dunne lijn tussen strijden en jezelf niet verliezen .
💔 Nog steeds zijn er veel mistoestanden, onbegrip , stigma en heerst er een ongelofelijk taboe.
Boeken over deze onderwerpen zullen zelden hoge verkoopcijfers halen, terwijl ze in elke boekenkast thuis horen.
✨ Brenda, het gaat je goed, daar aan de andere kant.
en ik… ik pink alweer een traan weg &
zet deze missie verder ⛵️
💙💔 kleine matroos heeft een boodschap voor jou en jouw bemanning:
liefste matroos.
kijk even om je heen,
je bent echt niet alleen…
💔💙
ik wens jullie velden vol klaprozen toe 🥀
liefs , Hanne,
mede voorvechter van , ervaringsdeskundige, auteur , maar bovenal grote fan 💙
Ik hoorde je tijdens een lezing waar je vol vuur vertelde over wat je had meegemaakt in de psychiatrie.
Dat zo’n behandeling jou was overkomen vond en vind ik ronduit schokkend. Zo’n straffe, blije, trotse erudiete madam.
Jij en jouw verhaal zorgen ervoor dat ik kwetsbare patiënten hoor, zie en au sérieux neem. En dat ik mee ijver voor menswaardige zorg. Kies je een mooie, malse wolk uit en blijf de wereld inspireren!
Lieve Brenda
Ik leerde je kennen op de theaterweekends van Wisper. Op ‘door de wind’ maakten we, volgens ons dan toch, een ijzersterke choreografie.
Later zag ik je terug op mijn school, daar kwam je vol overgave spreken over je eerste boek. Zelden krijg ik mijn leerlingen stil, maar aan jouw lippen bleven ze hangen.
Ik ben je blijven volgen en … bewonderen. Veel sterkte aan je gezin. Ik zal je niet vergeten. Liefs, Tineke
Brenda, ik leerde je als zij instromer kennen op AP in 2017. Wat hebben we gelachen, hard gewerkt, leuke momenten beleefd. Je inspireerde ons, motiveerde ons, liet ons plezier krijgen in de mooie job van leerkracht. Je zat vol energie en droeg dit over naar ons. Je bent een voorbeeld en ik grijp nog vaak terug naar je tips. Je was vooral ook warm en begripvol en ik herinner me ook jouw pretoogjes en het enthousiasme waarmee je voor onze klas stond. Voor mij blijf je bestaan in alle kinderen die ik mee dankzij jou kan inspireren en in de steeds opnieuw ontluikende natuur omdat die me doet (glim)lachen zoals jij dat deed. Wat zal je gemist worden, maar wat zal het ook mooi zijn om aan je terug te denken.
Heel veel sterkte voor je familie.
Ik las haar boek ‘Kortsluiting in mijn hoofd’, was er erg door geraakt en herkende vaak situaties die ik bij mijn zus had meegemaakt. Had graag eens een lezing van haar bijgewoond, maar dan was het net weer te laat. Het gekke was dat ook bij een vriendin van mijn zus terzelfdertijd Brenda in het vizier kwam.
Hoe vreselijk jammer dat Brenda er nooit meer zal zijn, in de eerste plaats voor haar gezin en zeker ook voor al wie ze inspireerde. Always on our mind. Sterkte en veerkracht aan wie haar het meest zullen missen.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot