1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Ik meen dat wij Brenda in 2017 gevraagd hebben om op onze landelijke dag haar theatershow op te voeren. De thema’s zoals psychosegevoeligheid riepen veel herkenning en emotie op bij onze toeschouwers. Ze kwam recht in het hart binnen. Ze heeft toen op mij zeer grote indruk gemaakt. Het is een gave om een moeilijk onderwerp zo mooi neer te zetten. Zij had die gave.
Ik wens iedereen die haar zal moeten missen enorm veel sterkte met het verwerken van dit immense verlies.
Hou elkaar maar heel stevig vast.
Henk Mathijssen, voorzitter Plusminus
Lieve, lieve Brenda
Dankjewel.
Het was een voorrecht je een heel klein beetje te mogen kennen. Bij elke klaproos denk ik nog steeds aan jou, en de warme woorden die je me in 2019 schreef. Ik hoop dat je nog steeds ergens danst op Whitney Houston, op een plek waar het voor altijd lente is.
Het had zo niet mogen eindigen.brenda toch. Lieve, lieve Brenda.
Rust zacht.
Aan Jan, Jip, Lom en Zen: mogen jullie je altijd gedragen blijven voelen in het gemis. Ik wens jullie veel warmte toe, in en rondom jullie.
Dit nieuws komt zo hard bij me binnen. 😭 Ik kan dit gewoon niet geloven.. Dit is zo’n groot verlies voor deze wereld!! 💔
Brenda, ik schrijf dit berichtje voor jou, omdat jij dit verdient!
In de Hogeschool heb ik nooit een betere docent gehad dan jij! Jij wist me altijd te boeien met jouw enthousiasme en creativiteit. Ik keek uit naar elke les ‘taalvaardigheid’ en vond het geweldig dat je ook mijn stagebegeleider was. Ik keek toen al enorm naar je op!
Toen jouw eerste boek uitkwam, heb ik het meteen gekocht. Ook “Lena” en “Ben ik dan nu weer normaal” hebben een plaatsje bij mij in de kast. De kinderboeken komen daar ongetwijfeld ook nog bij als ons Nora wat ouder is..
Jouw lessenpakket rond “Psssst” stuurde ik stevast door naar mijn collega’s van de derde graad lager onderwijs, want wat zag ik daar zoveel moois in!
Ik heb je ook steeds gevolgd op social media. Ik bewonderde jouw moed en doorzettingsvermogen! Zelfs jouw verhalen die je poste in een manie vond ik bewonderenswaardig. Ik heb jou NOOIT bekeken als een persoon met een psychische kwetsbaarheid. Ik zag JOU! Jij als mooi mens. Jij had talenten waar andere mensen alleen maar van kunnen dromen!
Brenda, sinds een half jaar heb ik een moeilijke en zware periode. Ik herkende vele stukken van jouw posts. Als ik op jouw verhaal reageerde, kwam er stevast een antwoord. Zelfs als jij het moeilijk had, trok jij je het leed van anderen aan en wilde je helpen.
Als de hulpverleners en “de zorg” nog maar de helft van jouw goedheid en jouw visie zouden hebben, zouden er veel meer mensen geholpen worden!
Oh Brenda, wat ga ik jou missen! Dit voelt zo oneerlijk… 💔
Veel sterkte aan Jan, Jip, Lom en Zen en de rest van de familie. 🌟
Lieve Brenda
Als studente toegepaste psychologie moest ik destijds een paper schrijven over psychoses. Iemand raadde met je eerste boek aan. Ik heb het gelezen. En het is nog jaren na de paper blijven kleven.
Ik kende je niet persoonlijk, maar volgde je op Facebook, zag hoe je je engageerde, voor zoveel projecten, zo strijdvaardig en tegelijk kwetsbaar, telkens weer.
Je inspireerde, absoluut, met je visie, je gedrevenheid, je verhalen. Je was een unieke, warme stem in een wereld die maar verder draaft. Je gaf hoop, voor zovelen. Telkens weer.
Rust nu maar uit, lieve Brenda. Waar je ook bent. Door zachtheid omringd. Je hebt het zo hard verdiend.
Goele
Onze overige bloembollen kwamen bij jou terecht, een bloem van een vrouw
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot