1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Zelden een vrouw ontmoet met zo’n energie, zo’n rechtvaardigheidgevoel en zo’n groot hart.
Ik leerde je kennen via Te Gek!? en mocht in coronatijd genieten van je gastvrijheid tijdens het kamperen in jullie tuin. Blij dat ik je zo toch een beetje mocht kennen. Je was, je bent een voorbeeld voor velen.
Dat het nu hopelijk altijd lente mag zijn voor jou, omgeven door de prachtigste bloemen.
De wereld is een stukje kaler zonder jou.
Jaren geleden, in Maastricht jouw theatervoorstelling bezocht. Diep onder de indruk van je verhalen, je teksten, je zang. Je lied “Broodplankje” hoor ik nu al de hele middag in mijn hoofd.
Je boeken verslonden, zowel die voor de grote als de kleine mens, over Wifi, over jouzelf.
Voorvechtster van herstel, recovery, voorlichting geven over, geen stigma’s meer, pleitbezorger, advocacy, empowerment.
Je er niet meer zijn, is onbegrijpelijk en ook weer niet. Het gemis voor je zonen, je man, je onmetelijke en onstuimige energie, jouw liefde voor hen en de emancipatie van de ggz.
Onwerkelijk en helaas meer dan waar, het ga je goed, waar je nu ook bent 💫🌟✨
Heb leren kennen in ont moeting huis van turnhout samen nog gepraat elke dat ze kwam met haar man zoon wifie haar hond ze was zo goed in schijven mij. Hoop geven maar voel wel aan kwam hart binnen ga je missen sterkte voor nabestaanden mij. Kaars brand voor brenda nu
Dit fantastische boek heb ik door jouw leren kennen. Ik gebruik het zo vaak in de kleuterklas en ook mijn eigen kinderen houden van kikker en pad. Jouw enthousiasme, jouw kracht, jouw vuur zijn me altijd bij gebleven.
Ik kreeg les van je op kdg in de kleuteropleiding. Ik herinner me nog steeds het verhaal over het huwelijksaanzoek van jan… Je kon zo goed vertellen. Je bent bij me op stagebezoek geweest, je was zwanger van jip… veel herinneringen die terug komen.
Ik heb een aantal boeken van je gelezen en ik volgde je op sociale media.
Je was zo’n straffe vrouw. We gaan je missen! Dikke knuffel .
Brenda heb ik gekend als collega op de toenmalige GLTT. We waren toen niet de meest close collega’s, maar ik ben haar blijven volgen op social media en putte veel kracht uit haar inspirerende berichten en bewonderde haar strijd tegen het onrecht in de psychische gezondheidszorg en het stigma waarmee mensen met een psychische aandoening moeten leven. Ook ik val onder de noemer ‘psychisch kwetsbaar’, erfelijk belast met depressie. Ook ik stond een paar keer aan de afgrond, met alle gevolgen vandien. Ook ik werd niet genoeg opgevolgd… Brenda gaf me met momenten de kracht en moed om toch door te gaan, mijn innerlijke demonen te trotseren en niet toe te geven aan de duisternis die verleidelijk naar me lonkte.
Een ‘grande dame’ heeft helaas haar strijd verloren. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat haar erfenis nooit vergeten zal worden en dat ze in de harten van velen mag blijven voortbestaan. Rust zacht, Brenda, je hebt jouw strijd ontzettend moedig gestreden!
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot