1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Liefste Brenda,
Wat ben ik je ontzettend dankbaar dat jij in mij geloofde en me een plek in jouw gezin gegeven hebt toen ik door een extreem zware periode heen ging.
Dit zal ik nooit vergeten, jij bent zo’n topvrouw. Vol passie zette je je toen nog in voor een humanere psychiatrie. Ik was erbij toen je een telefoontje kreeg dat jij psychosenet.be mocht oprichten. En zoveel meer momenten waarin ik je zag stralen. Hoe vol passie je bezig was met je tuintje, die toen nog minder aandacht kreeg dan in de afgelopen jaren. Je wilde zo graag bloemetjes in de voor- en achtertuin en ik heb je geholpen met deze optijd water te geven. Ik weet het nog zo goed dat je me een paar keer op het hart drukte hoe vaak en hoeveel water ze mochten hebben.
Ik blijf je altijd herinneren als een levendig, energiek en buitgewoon liefdevol persoon. Je bent een topper. Ik ga je missen!
Brenda, wat kon je prachtig schrijven, ook al was de inhoud soms confronterend en ontnuchterend. Bedankt voor de strijd die je hebt geleverd voor een goede ggz! Inspirerend voor de volgende generaties. ❤️
Ze was één van de weinige die me zo snel uit mijn comfortzone kon krijgen! Zoveel plezier gemaakt!
Zoveel gelachen, de zotste dingen eerst!
Zo naar je opgekeken!
Brenda,
We kenden elkaar niet persoonlijk maar toch leerde ik van je dat ik mij niet hoef te schamen voor mijn psychotische kwetsbaarheid.
Het leven gaat mij beter af nu ik eerlijk kan zijn over mijn gezondheid.
Lieve Brenda , jaren geleden vond ik een stuk van jou op You Tube over jou kraam bed psychose en liet dat aan collega’s zien in de GGZ. We waren onder de indruk en ik weet zeker dat je bij mij en anderen een zaadje plante over bejegening in de zorg.
Dat was mijn eerste kennis making met jou, daarna volgde ik jou en las je boeken.
Wat heb jij mij geïnspireerd in mijn werk en privé .
Later kregen we contact via de chat en ik lees die berichten nu terug met tranen in mijn ogen.
Dan lees ik dat jij je niet altijd gezien voelde….lieve Brenda ik zou hopen dat je nu al die berichtjes zou kunnen lezen. Wat heb jij veel mensen geïnspireerd , gesteund , gemotiveerd , wat was jij een strijder !
Rust zacht lieve Brenda en voor Jan en de jongens heel veel sterkte😘
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot