1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Meer dan ooit koester ik jouw woorden, ze waren toen/en zijn nog altijd mijn leiddraad.
Ik zal me warmen,
aan wie je voor me was.
Warmte kom me
elke dag
van pas.
(Stijn De Paepe)
Warme groet aan de hele familie.
Vaarwel Brenda, ik mocht je een keer echt ontmoeten op je theaterstuk/ boekvoorstelling… ik kwam er als mantelzorg, naaste van iemand met psychische kwetsbaarheid, als bondgenoot in je strijd naar meer warme menselijkheid, als psychiater. Je hebt me daar mentaal een stevige duw gegeven, je liet een diepe indruk na. Ik mocht je vele keren kruisen, je online berichten lezen , je stilzwijgend aanmoedigen, je blijven bewonderen om je strijdlust… Ik kocht je kinderboeken, waarvan we volgende delen zullen moeten missen, ook dat zal ik missen na jouw vertrek.
De sporen die je achterliet zijn echt, ze zijn waardevol, ze zijn blijvend.
Niet in het minst voor je naasten. Ik wens die ontzettend lieve man van jou alle ruimte voor verdriet, alle steun die hij mag hebben, alle sterkte om weer verder te gaan. En jouw dappere wilde jongens wens ik ontzettend veel lentes!
Beste vrienden en familie,
Onze innige deelneming bij het plotselinge verlies van Brenda. Veel sterkte aan familie , echtgenoot en kinderen.
Brenda
Een ontmoeting
Een onuitwisbare indruk
Rust zacht mooi mens
Inspiratiebron
Gecondoleerd en onnoemelijk veel kracht voor familie en naasten 💞
Voelt onwerkelijk en hoopte ergens dat het niet waar was💔
Zo belangrijk voor zo velen🙏🏼🕯
Zondag gingen we wandelen, mijn man en ik, mijn steun en toeverlaat. In het Heidebos, want we zijn uit de buurt. Wandelen, in de tuin werken, de cyclus van de natuur … het is waar ik na moeilijke tijden heling in vond. Ik kreeg toen ook Brenda’s boek “Mild tuinieren” van mijn kinderen cadeau. Zo herkenbaar, tegelijk luchtig door de humor (het geheime wapen van velen die worstelen) en zalvend door de (h)erkenning. Inspirerend ook om elke dag opnieuw te plukken, om elke dag opnieuw de lente na de winter te zien.
Zondag moest ik tijdens het wandelen plots aan jou denken, Brenda. Ik reed zelfs langs je huis … uit gevoel van verbondenheid. Rust zacht, lieve Brenda, inspirerende dame. Rust zacht X
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot