1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Brenda liet geen enkele snaar onberoerd….
Ik heb Brenda niet gekend, nu ietsje beter…wat een ´madame´…
Ik wil graag mijn deelneming overbrengen aan haar naasten… haar man en kinderen, haar ouders en schoonouders, die mijn jeugd mee hebben gekleurd en zorgeloos fantastisch hebben gemaakt… Jan, Juffrouw Chris en Mijnheer De Vlieger… heel veel sterkte ! Jullie zijn in onze gedachten….
Onze tijd als collega’s samen duurde niet erg lang, maar wat een indruk liet jij na! Een van de meest enthousiaste en innemende mensen die ik ontmoette, steeds te vinden voor een zot plannetje en een echte verhalenverteller. Dat je toen al een heftige periode achter de rug had, las ik iets later op je Instagrampagina. Je leerde me ontzettend veel bij, over geestelijke gezondheid, over het onderwijs, over taal, over een wilde tuin, over moeder zijn van puberjongens… dankjewel lieve Brenda 🙏🏻 Ik vind het hartverscheurend dat het leven voor jou zoveel donkere dagen kende terwijl je zo veel zon in je hebt.
Ik denk aan alle mensen die je graag zien. Je wordt gemist. ❤️
Vandaag, op een dag die leerkrachten eert, is er een leegte die niet te vullen is. Mijn vriendin, mijn held, mijn voorbeeld, is er niet meer. Het is bijna niet te bevatten. De persoon die altijd voor me klaarstond, in mij geloofde, mij steunde en me het beste wenste, is niet langer onder ons. Ze was mijn rots in de branding, iemand bij wie ik altijd terecht kon, en nu laat ze een onmeetbare leegte achter.
Deze week nog spraken we elkaar. Als ik haar maar had kunnen helpen, had kunnen ingrijpen in de waanzin die haar nu van ons heeft weggenomen. Maar wat blijft, is alles wat ze mij heeft gegeven: haar wijsheid, haar liefde voor het vak, en de onvermoeibare kracht waarmee ze onrecht bestreed.
Ik zal haar lessen voortzetten, de talenten die ik van haar heb geleerd verder ontwikkelen, en haar liefde voor haar gezin en omgeving blijven herinneren. Ze hield zoveel van haar man Jan en de kinderen, ze genoot van wifi en was altijd gastvrij. Haar huis was een plek van warmte, waar iedereen welkom was, en waar ze altijd het beste in iedereen naar boven wilde halen.
Het is een groot verlies voor ons allemaal. Maar ik weet dat haar liefde, haar kracht, en haar onverzettelijke inzet voor wat juist was, voortleeft in ons. Ze was een strijder voor rechtvaardigheid, een bron van liefde, en haar aanwezigheid zal altijd blijven nazinderen in de mensen die ze heeft geraakt.
Rust zacht, mijn lieve vriendin. Je blijft voor altijd in ons hart.♥️
Een stralende zon.
Liefdevol, licht scheen over het pakkend sneeuwlandschap.
Sneeuw is koud, mooi en zacht,
zoals jij die naar ons lacht.
Een stralende zon.
Liefdevol licht schijnt bovenop een huis.
Vertrouwd en lekker, bij iedereen zijn eigen kommetje soep.
Een stralende zon.
Liefdevol licht schijnt ergens boven een ander soort landschap.
Waar weet ik niet, enkel jij weet dit, en enkel jij mag die bestemming kiezen.
Hoog bijzonder
Samen, ver weg, dicht en overal bij elkaar in haar eigen daglicht
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot