1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Brenda, ik ken je niet.
Heb je boeken (nog) niet gelezen en leer je nu pas via de berichten over je kennen. Ik lees en voel wat een warme en inspirerende vrouw je was voor velen. Bent voor velen…
Zo moeten er meer zijn.
Ik probeer het zelf ook, steentjes verleggen voor dat wat écht belangrijk is.
Dankjewel om je nek uit te steken voor wie het moeilijk heeft en liefde en mildheid te verspreiden.
Ik ga je leren kennen na je dood, en zo blijf je eigenlijk ook een beetje leven.
Ik leerde Brenda kennen in een workshop n.a.v. haar boek voor kinderen psssst… sindsdien doe ik niets anders dan zoveel mogelijk hulpverleners, ouders en kinderen dit boek leren kennen! Als volwassen kopp kind kon ik alleen maar dromen dat er zo een boek was voor mij toen ik jonger was. Dit zal ik blijven voortdoen, Brenda, jij en je werk zijn van onschatbare waarde voor kopp kinderen! Ik wens Breda haar man, kinderen, familie en vrienden ongelooflijk veel sterkte toe.
Brenda toch, wat een schok…hoe is dit kunnen gebeuren? We hebben nog gemaild afgelopen zomer en gingen samen iets doen, wat is er nu gebeurd? Jullie hadden nog zo’n mooie vakantie. Ik kan het niet aanvaarden want je schreef nog zo open over zelfdoding en je hebt het blijkbaar gedaan. Bij alle artikels staat het nummer van de zelfdoding hulpverlening. Wat een gemis prachtige activiste….rust in vrede 🌹♥️🙏 sterkte aan de familie.
Mijn herinnering aan Brenda zijn de woorden die ze uitsprak tijdens een voorstelling van haar boek ‘Kortsluiting in mijn hoofd’ uit een nummer van Whitney…no matter what they take from me, they can’t take away my dignity. Voor altijd in mijn hart Brenda ♥️
Brenda,
Ik heb de eer gehad je één keer te mogen ontmoeten in het echt, en één keer was genoeg om te voelen wat voor een fantastisch persoon je bent! Ik zeg bewust niet “was” want je blijft hier voor altijd aanwezig in alles wat je hier hebt verwezenlijkt!
Het ga je goed en blijf daar ook je boodschappen verspreiden, mooi mens!
Liefs
Ilse
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot