1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Het spijt me dat je er niet meer bent, het spijt me dat ik denk dat je niet genoeg gehoord, geloofd en begrepen werd, het spijt me dat mensen als jij zo vroeg moeten gaan.
Het spijt me en ik wens al diegenen die je zullen missen het allerbeste.
Mag je gemist worden Brenda.
Groet
Brenda is een heel warme en inspirerende vrouw met een vechtlust om u tegen te zeggen. Ze heeft jarenlang lezingen en workshops gegeven aan mijn leerlingen. Ze bracht het thema mentaal welzijn op een heel bijzondere en mooie manier in de aandacht en wist iedereen die haar aanhoorde zo te boeien dat niemand het klaslokaal wou verlaten nadat de lezing was afgelopen. Bovendien kreeg ze mijn leerlingen aan het lezen, dus als auteur is ze niet minder brilliant.
Bedankt, Brenda. Je wordt gemist! Mijn gedachten en oprechte deelneming gaan uit naar jouw familie en vrienden.
Lieve Brenda rust zacht . ❤️😥
Lieve familie en vrienden heel veel sterkte. ❤️😥
Dag lieve Brenda, ik begon met jou te chatten toen je herstelde van je 2de reeks psychosen. Ik had rond dezelfde tijd in hetzelfde schuitje gezeten en ik voelde me verbonden met je: ook leerkracht, ook stoomtrein, ook een grote gedrevenheid. Je antwoordde telkens kort op mijn berichten maar ik voelde me gedragen, herkend. Een aantal weken terug vroeg ik hoe het met je ging, het was immers terug erg stil op sociale media. Je antwoordde me dat je de ballen niet meer in de lucht kreeg. Ik probeerde je steunend toe te spreken en wenste je rust en aanvaarding toe, niet verwachtend dat dit de enige weg naar verlichting zou zijn die jij zou vinden. Ik vind het zoooooooooo vreselijk erg. Ik kan alleen maar hopen dat je nu de rust gevonden hebt die je zocht. Je zal zoooooooooooooo hard gemist worden, door je gezin nog allermeest maar evengoed door de ganse community van mensen met een psychiatrische kwetsbaarheid. Je was zo’n toonbeeld van strijd voor ons allen. Ik ga je kleine berichtjes zo hard missen. xxx Marjan xxx
Ik heb haar boek Uitgedokterd gelezen en vond het een enorm mooi boek. Mijn vriendin heeft ook psychoses en het boek heeft me enorm geholpen om een en ander te kunnen begrijpen.
Ik volgde Brenda ook via sociale media.
Het nieuws van haar overlijden is zo intriest!
Ik wens al haar dierbaren veel sterkte toe met dit zware verlies.
Brenda zal nooit vergeten worden.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot