1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Lieve Brenda,
‘VIBRANT’, zo herinner ik me jou.
Engelse synoniemen zijn ‘active, dynamic, energetic, bright, enthusiastic, vital, spirited, full of life and excitement’.
Dit wordt vertaald als ‘meeslepend, pittig, vurig, geïnspireerd, gedreven, bezield’.
Na het lezen van je boek ‘Kortsluiting in mijn hoofd’ volgde ik, alweer lang geleden,
je workshop ‘Levensverhaal schrijven’ bij Poco Loco, Gent.
Op facebook volgde ik je reis in goede maar ook in moeilijke tijden. Af en toe hadden we contact via berichtjes op messenger.
Als je enkele weken niets postte, maakte ik me wat zorgen of het wel goed met je ging. Dit probeerde ik dan te checken.
Zo ook vorige zaterdag toen je de tickets voor een voorstelling van Els De Schepper online aanbood.
Hoe kon ik vermoeden dat dit je laatste dag was?
Bedankt, Brenda, voor de sporen die je achterlaat en voor de zaadjes die jij geplant hebt.
Ongetwijfeld blijf jij ons allen nabij, vanuit het LICHT in ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE !
Als directeur van Ypsilon heb ik Brenda meermalen meegemaakt als spreekster op congressen en heb ik haar boeken werkelijk verslonden. Wat een energie. Wat een openheid. Wat een directheid. Wat een gedrevenheid. Wat een aanklachten.
Vooral de scherpe maar logische vragen die ze kon stellen aan de hulpverlening zullen me bijblijven. Vragen die iederéén zou kunnen stellen en die maakte dat de scheidslijn tussen psychose en werkelijkheid ter plekke vervaagde. Een voorbeeld was de verwondering van Brenda waarom zich nooit een hulpverlener had afgevraagd waarom ze nou juist rond haar dérde zwangerschap een psychose kreeg.
Ook de struggeling tussen een Brenda op stoom en een partner die haar wil afremmen raakte me. Zó goed voorstelbaar van beide kanten. En zo mooi hoe tegelijk uit alles bleek hoeveel liefde en dankbaarheid ze had naar Jan.
Brenda heeft meer, veel meer gegeven dan anderen in een veel langer leven doen. Als naastbetrokkene heb je daar niks aan en laat ze een inktzwart gat. Maar de inspiratie die ze velen bracht zal nog eindeloos lang voelbaar zijn.
Ik ben heel erg geschrokken van dit nieuws. Ik bewonder Brenda om haar eerlijkheid en haar openheid! Ze bleef streden en vechten en ik had zo graag een ander verhaal gezien voor haar. Lieve Brenda, dankjewel ♡
Voor Jan en de kinderen: heel veel sterkte gewenst.
Dag Brenda.
Mijn laatste bericht aan jou op insta was iets in de zin van dat ik je enorm bewonder voor je inzet maar zorg ook een beetje voor jezelf.
Het leek soms alsof je alles in je eentje moest dragen.
Hopelijk vind je innerlijke rust en een grote bloemenweide daar waar je nu bent.
En ik hoop samen met jou dat de psychische zorg en psychiatrische zorg beter wordt.
Je zult het jammergenoeg zelf niet meer meemaken.
Maar ik hoop het voor mijn dochter en de mensen waar ik mee werk en voor ieder die daar vroeg of laat nood aan heeft.
🌸🌸🌸
Brenda dit komt binnen… ik zelf maakte een psychose mee en ben ook Bipolair..je Boeken waren een inspiratiebron voor me …ik putte er kracht en moed uit ..je zal nooit vergeten worden …sterkte aan de nabestaanden & Familie..vrienden..kennisen
❤️💫
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot