1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Lieve allemaal
Ik leerde Brenda kennen door haar strijd tegen de onrechtvaardigheid in de psychiatrie. Ik woonde de lezing ‘Kortsluiting in mijn hoofd’ bij in het Guislainmuseum in Gent en ik werd een volger. Ik volgde haar verhalen via facebook en instagram, ze gaf met de kracht om door te gaan.
We nodigden haar uit voor onze vzw Anaktisi, waar ze enkele keren een cursus ‘Creatief schrijven’ kwam geven voor lotgenoten van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Wat hebben we daar toen veel aan gehad! Ze gaf ons alweer de kracht om door te gaan…
Regelmatig hadden we wat contact in het kader van Anaktisi maar ook persoonlijk kon ik op mooie woorden rekenen van haar als het wat minder ging. Ze gaf me kracht om door te gaan …
In maart vorig jaar volgde ik de lezing rond Mindfullness tuinieren in Haacht. Ook daar was ze zeer inspirererend! Ze hebt me wel niet kunnen overhalen om wat meer in de tuin te gaan werken maar ze gaf me alweer kracht … om door te gaan.
Haar overlijden doet heel veel pijn maar geeft me de kracht om door te gaan en haar strijd verder te zetten. De kracht van lotgenoten!
Ik wens jullie allemaal veel sterkte maar ook KRACHT!
Lieve, leuke Brenda, wat ontzettend verdrietig dat jij niet meer bij ons bent… Jaren geleden in de tijden van het opzetten van Psychosenet leerden we elkaar kennen, las ik je boeken en 2 X was ik fietsmaatje bij de Socialrun teams waar jij in zat. Zo’n krachtige en bijzondere grappige vrouw. Ook leefde ik mee, in je gekke leuke filmpjes op de socials, maar ook in je minder goede tijden onlangs. Voor mij blijf jij Belle, en neem je een toverstokje mee op reis naar boven. Je zult vast een prachtige ster aan de hemel gaan worden, maar wát zul jij hier gemist gaan worden, lieverd. Ik wens je man, kinderen, familie en andere dierbaren enorm veel sterkte en steun aan elkaar.
Ach, Brenda.
Ik herinner me onze autorit richting Antwerpen na een algemene vergadering van Stichting Lezen. Je wou me gerust even thuisbrengen na een lange avond. We hadden het over boeken en leesbevordering, onze gedeelde liefde.
Ik herinner me een ogenblik aan het KdG-gebouw, waar jij een poos niet meer zou werken (en later helemaal niet meer) en ik je invaller werd. Wat had je grote schoenen om te vullen!
Ik herinner me onze boekenavond in ’t Werkhuys in Borgerhout, ik mocht je interviewen n.a.v. je Kortsluiting-boek. Je was zo vol vuur, zo inspirerend.
Ik herinner me je deelname aan de opleiding Samen Lezen in het ABC-huis in Brussel, samen met een goeie vriendin van je. Drie volle dagen genieten van literatuur.
Ik herinner me onze appjes tussendoor. Elkaar aanmoedigen, voor elkaar supporteren.
Zoals jij was er maar één.
Je was zo mooi en zo bijzonder.
Ik heb je dat gelukkig af en toe gezegd.
Liefs voor je man en kinderen,
Silvie
Enkele zomers geleden kwamen we op bezoek in je tuin tijdens de ecotuindagen van Velt. We genoten enorm van die prachtige tuin, je eigenzinnige rondleiding en je visie op tuinieren en mentale gezondheid.
Wat was ik blij toen ik hoorde dat je bij Velt mee de lijnen zou komen uitzetten om zo nog meer de aandacht te vestigen op het belang van groen en geestelijke gezondheid. Tot dat donkere spook weer om de hoek kwam piepen…
Dankjewel voor je luide stem binnen de GGZ, dankjewel voor je hart op die tong, dankjewel voor je humor, je mooie woorden en verhalen.
Rust zacht.
Lieve Brenda,
Je was een ware natuurkracht en een toonbeeld van zorgzaamheid voor het kwetsbare in de mens en in ons allen. Het bedroeft me zeer te moeten vaststellen dat we deze passie en gedrevenheid van jou nu zullen moeten missen. Je zal niettemin een blijvende inspiratie vormen voor wat het betekent zorg te dragen voor zij die psychisch kwetsbaar zijn, wars van ingesleten gewoonten en maatschappelijke verwachtingen. Bedankt om het belang en de dringendheid daarvan zo levendig aan de kaak te stellen. We zetten je werk voort.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot