1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Brenda, je was sterk, een doorzetter, een vechter. Je deelde je pijnlijke ervaringen in de psychiatrie in de hoop dat psychiaters, verpleegkundigen en netwerken van psychiatrische patiënten er zouden uit leren…
Je hebt een steen verlegd. Verbaal en literair.
Rust nu, terwijl je boeken en gedachten blijven.
Ann
Auteur van ‘Oorlog in mijn hoofd’ en ‘Gevangen geboren’, geschreven met en voor psychiatrische patiënten.
Lieve Brenda,
Ik schrijf dit aan jou en Jan, Jip, Lom en Zen.
Ergens moet er gerechtigheid zijn. Ergens zit jij in de lentezon!
Jan heeft een foto gemaakt in Utrecht van jou en de jongens. Huwelijksdag van Anne en Frank.
Jullie staan in een groot hart.
Wat een prachtige vrouw. Ik wist toen met welke zware opdracht jij in deze wereld stond. Toen Anne mij belde en alleen maar zei: Brenda….. wist ik dat dit het ultieme offer van jou aan de wereld was. Zelfs aan je vier mannen.
De Socialrun was de band. Anne en Frank ook. Je mannen kwamen je altijd halen. Ze hebben zelfs stukjes meegelopen. .
Hoe zwaar en ook niet te bevatten dit verlies: elke vezel in jullie lijven is bezet door die allermooiste, allerliefste vrouw en mama.
Het was mij een voorrecht!
Met alle liefs die ik jullie geven wil!
Mamma van Anne
Lieve Brenda…
Wat heb je ons doen schrikken… De dag dat ik je leerde kennen herinner ik me als nooit tevoren.
Een wervelwind die vol overgave en expressie ons toneelgroepje mee uit de grond zou stampen.
De energie en passie die jij had… !! Wauw!!
Een Bologna reisje samen met jou heeft me meegesleurd in de wereld van kinderboeken. Ik had zowaar zin om terug massa’s kinderboeken voor mezelf te gaan kopen.
Jouw strijd tegen onrecht in de psychiatrie zal nooit vergeten worden. Je hebt iets wakker gemaakt bij velen en zeker verandering teweeg gebracht.
We zullen je missen Bren! XXX
Brenda gaf bij ons in de opleiding ‘ervaringswerker in de GGZ’ de workshop ‘Herstelverhaal schrijven’. Haar energie en woorden waren er van kracht en hoop. Haar verhalen waren steeds zo inspirerend. Een vrouw waar je enkel bewondering voor kon hebben. Haar strijdlust voor gerechtigheid en gelijkheid waar ze zich vaak eenzaam in voelde kwam binnen. Ze durfde… durfde op de barricade staan… durfde anders te zijn dan de kudde… durfde dingen te zeggen die anderen niet durven.. zij was een groot boegbeeld binnen de GGZ, een fantastische schrijfster en lesgeefster en zoveel meer maar bovenal een prachtig mens. Brenda ik ga jouw inspirerende woorden zo hard missen maar je krijgt voor altijd een plaatsje in mijn hart. Ik vergeet jou nooit!
Lieve Brenda,
Je was lector op de hogeschool, waar ik via het flextraject, mijn diploma kleuteronderwijs behaalde. Je inspireerde me en was een voorbeeld. Kortsluiting in mijn hoofd was een voorstelling die serieus bij me was binnengekomen.
Daarna bleef ik je verder volgen op sociale media.
Dit droevig nieuws komt stevig binnen…
Hopelijk heb je rust gevonden…
Heel veel sterkte voor je nabestaanden.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot