1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Lieve Brenda,
Ik kan het nieuws amper vatten, je was een geweldige docent en persoon. Ook na mijn studies waarbij je ons heel boeiende taallessen gaf, bleef ik je volgen en herkende ik veel van het onrecht dat je voelde in onze maatschappij en in de gezondheidszorg. Als we elkaar jaren later nog eens tegenkwamen, herkende je mij nog, dit gaf echt een fijn gevoel en toonde hoe begaan je ook was met je studenten en omgeving! Ik hoop dat je rust hebt gevonden, maar wat een leegte laat je na. Rust zacht
Als ik aan jou denk moet ik ook gelijk ons koffie momentje op 20 september 2019 de eerste dag van de Socialrun denken. Ik had namelijk koffie over jouw mooie witte hart voor herstel hoodie gegooid waarop jij mij op jouw manier ging dopen met koffie.
Ik hoop dat jij da waar jij nu bent je rust hebt gevonden. Wens jouw kinderen, man, hondje en alle andere nabestaanden en vrienden heel veel sterkte. Ga jouw missen Brenda
Ik heb Brenda tweemaal gesproken. Vier jaar geleden om advies te vragen of en hoe ik Mad in the Netherlands kon oprichten en een paar maanden geleden toen ze me vroeg om een blog van haar te plaatsen. Brenda had een meldpunt opgericht om misstanden in de GGZ te melden. Ik had haar posts over haar recente ervaringen met fixatie en afzondering met afschuw gelezen en ook het verdriet gevoeld dat erachter schuil ging. De mensonwaardige behandeling die zij, maar ook mensen die minder in de openbaarheid verschenen, ondergingen, dat kan echt niet. Natuurlijk hebben we de blog geplaatst.
Het nieuws van haar overlijden doet ontzettend pijn. Ik ben dankbaar voor wat Brenda gedaan heeft om aandacht te vragen voor een menswaardigere GGZ. Laten we dit blijven nastreven met ons allen. Een mens in nood verdient nabijheid in plaats van eenzame afzondering. Ik hoop dat je daarboven in de hemel de liefde vindt die je verdient en dat je vanuit die veilige plek jouw licht mag stralen over je geliefden zodat zij zich altijd verzekerd weten van jouw warmte. Rust zacht mooi mens!
Lieve Brenda,
je had zoveel passie in je! Je kon vertellen en iedereen hing aan je lippen.
Ik ben bij de gelukkigen die je mocht leren kennen op AP Hogeschool Antwerpen. Eerst als lector, dan als medestudent.
Maar mijn dochter is ook verzot op de verhalen van Wifi. Wat een verrassing toen we naar de boekvoorstelling gingen in Gent. Daar maakte ik ook kennis met je knappe jongens, Jan en je zus….
Je laat een gat achter! We zijn er niet goed van… Hopelijk heb jij de rust gevonden waar je nood aan had!
We herinneren je als Brenda met de grote glimlach en een groot hart.
Lieve Brenda,
Dit nieuws slaat in als een bom. Ik herinner mij je als een pittige wervelwind, een vat vol ideeën die je met je jeugdig enthousiasme in de realiteit bracht. Een dame die niemand onberoerd laat. Een dame waarbij woorden onvoldoende zijn om jou te beschrijven.
Je zal door immens veel mensen gemist worden. Ik blijf jou mailtje koesteren en het lied verder zingen …
Dat je de rust mag vinden doorheen jou heldenstrijd.
Beste Jan, Jip, Lom, Zen en Wifi…. jullie mama en partner was een kanjer! Een vat vol strijdkracht en energie en ze had ook een andere kant. Een ook die kant is wie ze was. Ik wens jullie heel veel licht toe in de duistere tijden van afscheid nemen.
Moeilijk om te verwoorden wat Brenda allemaal teweeg gebracht heeft en hoeveel zij betekent voor velen en zal blijven verder leven …
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot