1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Lieve Brenda, wij hebben elkaar de eerste keer ontmoet op de voorstelling van je eerste boek ‘Korstsluiting in mijn hoofd’. Ik zat toen in een moeilijke periode. Jij en je boek hebben me enorm geholpen, duizend maal dank daarvoor ! We moeten nu verder zonder jou, het treft mij heel diep…Ik koester bijzonder mooie herinneringen. ´Ik ben jouw fan van het 1e uur´, zei ik je soms, bijvoorbeeld op de boekenbeurs, bij een lezing,…. Je moest er steeds hartelijk om lachen. Het boek, waarin je een bijzonder lief berichtje schreef, zal altijd heel dicht bij mij blijven. Rust zacht lieve Brenda…
Dag Brenda,
Ik weet nog dat we in 2009 zo ongeveer hetzelfde doormaakten.
Ik stuurde je een bericht via Messenger.
Na enige tijd schreef ik een prentenboek en ik wou jou, een recensie laten schrijven. Je voelde het aan als een eer maar ik vond het een eer dat jij dat wou doen. De blauwe luchtdoos waar het boek in verpakt was, heb je nog gebruikt voor een feestje. Je liet me dit weten.
Zo is er een band ontstaan en ben ik je blijven volgen.
Ik zal je gedenken als een strijdlustige voorvechtster van mensenrecht in combinatie met psychische kwetsbaarheid. Dit werk zet ik graag voor jou verder. Weliswaar kleinschaliger. Ik geef je een hand in het donker.
Veel sterkte aan de nabestaanden.
Ik huil mee.
Nele Reynders, Annabelle en Josse Geernaert
Dag Lieve Brenda, Jan, Jip Lom en Zen,
Eerst en vooral willen we jullie enorm veel sterkte wensen bij het verlies van jullie vrouw en mama!! We waren er helemaal van overdonderd toen we het nieuws vernamen dat Brenda er niet meer is :(. Blijf vooral praten met elkaar en koester alle mooie herinneringen die jullie hebben aan jullie lieftallige mama en echtgenote!!
Lieve Brenda,
Wat hadden wij een voorrecht om jouw buren te mogen zijn, het waren korte babbeltjes die we deden maar hadden altijd veel plezier. Wat was het ook een voorrecht om jouw gezin te mogen leren kennen en vooral om jou te leren kennen!!
De boeken die je schreef zullen hier ook altijd gekoesterd worden.
Het ga je goed daarboven. Hopelijk heb je nu de rust gevonden die je verdiend..
Liefs
Jochen, Mieke Elise en Feline
Lieve Brenda, een foto heb ik niet, maar ik ben oprecht heel erg aangedaan door het nieuws over jouw heengaan. Ik leerde je kennen via docAtlas waar je inspirerende vormingen gaf over Nederlands geven aan anderstaligen onder meer. Ik vond jou een zeer sterke lesgeefster met een ongelofelijk innemende persoonlijkheid. Ik liep je ook eens tegen het lijf in de bib in Antwerpen, waar je me toen trots jouw zoons liet zien.
Ik heb vaak de laatste maanden aan anderen verteld hoe jouw levensloop me zo raakt. Hoe erg ik het vond, alles waar je mee te maken kreeg en ongewild mee om moest.
Ik zal je nooit vergeten en ik kende je niet eens goed.
Veel sterkte aan je man en je zonen.
Ik vind het echt schokkend om te lezen, dat je er niet meer bent.
Door jouw filmpjes en podcasts kon ik eindelijk begrijpen wat me was overkomen na de geboorte van mijn zoon.
Want artsen lijken alleen het woord postnatale depressie te kennen en ik wist, ik voelde dat dat het niet was.
Jij hielp mij om begrip voor mezelf te krijgen, dat dit ieder mens kon overkomen.
En dan alle bergen die jij hebt verzet, alle taboes die je hebt doorbroken, soms voelde het vast als een oneerlijke strijd die nooit te winnen zou zijn, maar je bleef zwemmen tegen de stroom in, tot het bittere eind en uiteindelijk de golf te hoog bleek. De ziekte heeft niet gewonnen, jouw woorden zijn vereeuwigd, je bent een voorvechtster, je kon niet om jou heen. Grote diepe buiging maak ik voor je, hoewel ik je niet persoonlijk kende, enkel van een scherm of een boek, zal ik je toch missen.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot