In liefdevolle herinnering aan
Brenda Froyen

1978

2024

“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”

Ernest Hemingway

Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.

Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.

Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.

Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.

Verhalen en herinneringen aan Brenda

Door: Hilde Segers

Lieve Brenda,

Je overlijden kwam als een donderslag. Onverwacht en keihard.
Je betekende enorm veel voor mensen.
Je pleidooi tegen onrecht en voor warme zorg was je levensdoel.
Trots ben ik dat ik enkele keren je fotograaf mocht zijn.
Deze foto beschrijft je helemaal: Je tong uitstekend naar het onrecht, je man Jan die je omarmt en je 3 prachtige zotte zonen. Wat een familieportret, ik koester deze voor even en ook voor langer.

Door: Eva

n 2016 solliciteerden we voor dezelfde job op AP. Uiteraard had jij ze, de meest creatieve taaldidacticus die ik ooit ontmoet heb. Gelukkig hadden ze nog een taallector nodig op AP en konden we jaren samenwerken. Wat heb ik veel geleerd van je. Merci daarvoor liefste Brenda. Je was een gever, op professioneel vlak deelde je al je materiaal zonder zorgen. Het laatste anderhalf jaar nam ik afstand, je intensiteit was te veel voor me in een turbulente levensfase. Maar Brenda, je hebt een hoofdstuk in mijn leven waar ik met veel warmte naar terugkijk. Onze samenwerking, online lesgeven tijdens de coronacrisis en zo veel lachen met mekaar en onze studenten, creatieve lessen ontwerpen en zotte proclamaties voorbereiden. Maar ook de paar uitstapjes met onze kinderen, ook daar heb ik zeer warme herinneringen aan.

Gisteren las ik het land van de grote woordfabriek voor aan de studenten en droeg ik het op aan jou…Nog… ik zal dat blijven doen.Ddikke knuffel Brenda.

Door: Kelly Aernoudt

Lieve Brenda,

Ik weet het nog alsof het de dag van gisteren was. De opstart van Psychosenet en wij mochten met Out of My Box wat muziek voorzien. Het was onze eerste ontmoeting en wat voor één. Ik stond daar een beetje verdwaasd, wat jij meteen had opgemerkt. Je kwam naar me toe en vroeg of je me kon helpen. Ik was daar wat in paniek omdat ik geen correcte dresscode had en jij nam me mee naar toilet en gaf daar je zwarte jurk en knipoogde nadien toen we moesten optreden.

De keren nadien wist je onmiddellijk nog wie ik was en jij bleef me altijd bij. Jij las mensen, je was er steengoed in, je zorgde dat iedereen gehoord en gezien werd. Je was een boegbeeld.

Wat zullen we je missen.
Liefs,
Kelly

Door: Hilke Trippaers

Brenda … ik heb je maar kort gekend. 20 jaar geleden. Met Germania – de dames voetbalploeg van Germaanse Talen aan de KU Leuven – werden we tot 2x toe kampioen van de KUL. Ja hoor zelfs het sportkot versloegen we! Jij was een van de “oudere” binnen de ploeg, waar ik naar opkeek. Goedlachs, jolig, spring-in’t-veld … ook menige cantus samen meegemaakt. Doet me eraan denken dat ik eens naar jouw tekstje in mijn codex ga zoeken.
Jaren later kwam ik je weer op het spoor, door je strijd voor een humane aanpak voor mensen met een mentale kwetsbaarheid.
Ik leerde bij door jou, en had daarom meer oog voor jouw berichten op social media dan voor andere.

Met verstomming ben ik geslagen door dit nieuws.
Je wordt niet vergeten
x

Door: Anne Marsman

Lieve, prachtige, waanzinnige Brenda,

Het leven en de lente zal zonder jou nooit meer hetzelfde zijn, maar ik beloof er meer dan ooit reikhalzend naar uit te blijven kijken. Naar het licht na al het donker, naar alle bloemen die ieder voorjaar opnieuw tevoorschijn zullen komen, naar jou en alles waarin je achterblijft.

Mijn hart doet onbeschrijfelijk veel pijn, en is tegelijkertijd zo vol liefde en dankbaarheid voor jou. Je ging veel te vroeg lieve Brenda. Je ging echt veels te vroeg, maar we zullen je nooit laten gaan.

Deze online plek is voor jou, voor alle mensen die je dierbaar zijn, voor alle mensen voor wie jij dierbaar bent. Dat we elkaar hier maar in gedachten een beetje vast kunnen houden, en ons getroost en gesteund kunnen voelen door de wetenschap dat er eindeloos veel van je is en wordt gehouden.

Je blijft voor altijd one of an extraordinary kind.

Met oneindig veel liefde van je sister from another mother,

Anne

Laat hier een reactie achter

215 reacties

  1. Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle

  2. Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.

  3. Brenda,
    Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
    Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline

  4. Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
    Ik huil.
    Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
    Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
    Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
    Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.

    Maar toch.
    Ik huil.
    Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
    Mirjam

  5. Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *