1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Dierbare Brenda,
Met verstomming hoor ik van je afscheid, ik moet er nog wat van bekomen en velen met mij: patiënten, familieleden én ook zorgverleners die geraakt waren door je verhaal. We gaan je ontzettend missen, je was een boegbeeld, een uiterst gedreven voorvechter voor een meer humane psychiatrie.
We beloven je stellig : we zetten je strijd voort, samen met alle mensen die je enthousiast hebt geïnspireerd, je blijft ons motiveren, we laten die hoopvolheid nooit meer los.
Met alle genegenheid,
Lieve Brenda,
Hoeveel duizenden woorden heb je
ons wel niet gegeven,
in je strijd om mensen te bewegen
Nu is het plotseling heel stil en laat je ons
sprakeloos staan
1 voor 1 zullen we jouw woorden gaan verzamelen en zullen we ze beitelen in de lucht, als hoge kronkels
Tussen hier en daar blijven we verbonden met wat ons voor altijd verbindt
Sven unik-id
Een lekker zonnetje maakte de temperatuur aangenaam. We liepen opgewekt door jullie prachtige tuin. Je was jarig en dat mocht, nee moest, gevierd worden. Tuinieren was op dat moment helemaal je ding. Alle aandacht en liefde die je jaren in mensen had gestopt, de strijden die je streed tegen het gif wat het systeem was, werd nu gegeven aan je planten en bloemen. Het prachtige ‘bloten voeten pad’, de nog mooiere zwemvijver. Je toonde het aan Anne en mij als een prinses die haar hoftuin liet zien.
We kwamen op een ‘speciaal’ stukje tuin. In mijn ogen moest er wel wat gebeuren en was het een beetje een deceptie ten opzichte van al het moois wat we hadden gezien. Niet voor jou. Hier stonden een paar bijzondere planten die we, volledig ten onrechte, in de volksmond onkruid noemde. De blik in je ogen, de toon in je stem de gebaren van je lichaam verklapte jouw grote liefde voor dat wat anderen niet op waarden weten te schatten. Dank voor deze les Brenda, naar planten en naar mensen toe. Ik zal hem blijven toepassen want #meedoeniswinnen.
Lieve Brenda
Ik wil nog even tegen je praten
Het is te plots, te hard
Het verdriet is te groot
De leegte die je achter laat immens
Je hebt me geraakt
Wel honderd keer
We deelden onze psychosegevoeligheid
Je was er, en dan weer niet
We waren jaren met elkaar verbonden
In gedeelde projecten
In gemeenschappelijke verontwaardiging
In intens verdriet
We fulmineerden
Hebben bulderend gelachen
Altijd met de bedoeling om een stukje wereld te redden
Mensen te verbinden
Onrecht aan te kaak te stellen
Een stem te zijn
Want dat is wat je deed
Wie je bent
Altijd zal zijn
Je nalatenschap is groot
Ik heb zoveel aan jou te danken
Wat me nog rest
Is jou te eren
Is het verdriet voor je omgeving mee te helpen dragen
Is je werk voort te zetten
Ik zal je missen.
Brenda toch…
Goedlachs, strijdvaardig, spontaan, intelligent en creatief. Maar ook kwetsbaar en ontgoocheld. Je boodschap komt binnen. Wij strijden verder voor meer begrip met jou in ons hart. Dank je voor alles. Rust zacht.
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot