1978
2024
“But you knew there would always be the spring,
as you knew the river would flow again after it was frozen.”
Ernest Hemingway
Er komt altijd lente na de winter, sprak Brenda vaak hoopvol. Ze maakte er zelfs een project van: een 6-delige kaartenset om hen die het mentaal zwaar hebben een beetje lente op te sturen. Want als geen ander wist ze hoe het is om je vergeten te voelen. En hoe groot de nood aan sprankjes hoop is, als de winter veel te lang lijkt te duren. Het besef dat er altijd weer een lente komt, uit de grond steeds weer nieuwe bloemen groeien, heeft altijd veel voor Brenda betekend.
Deze website is een liefdevolle herinnering aan Brenda Froyen. Een plek om haar leven te eren en te herdenken. We nodigen je daarom uit fijne, inspirerende, rakende, ontroerende herinneringen met of aan Brenda te delen. In beeld of taal. Voel daarnaast ook de ruimte om uiting te geven aan alle gevoelens die met haar verlies gepaard kunnen gaan.
Opdat Brenda nooit zal worden vergeten, we haar missie voort blijven zetten, en het nu voor haar maar eeuwig lente mag zijn. Ze heeft niets minder verdiend.
Wat betekende Brenda voor jou? Hoe heeft ze je geraakt, geïnspireerd, ontroerd, aan het lachen gemaakt?
Deel hier jouw foto, verhaal, herinnering, of laat een reactie achter.
Verhalen en herinneringen aan Brenda
Huttentocht Aiguestortes met de madammen van de Eigentaartjes ❤️
Ik leerde Brenda kennen toen ze haar boek ‘Uitgedokterd’ uitbracht. Ik was haar uitgeefster toen bij Manteau en wat een voorrecht was dat. Haar sprankelende aanwezigheid… ze was zo’n fijn en inspirerend iemand om bij te zijn en plannen mee te maken. Ze schreef ook zo goed en het was enorm verrijkend om met haar na te denken en de beste woorden te zoeken voor haar boek. We brachten ook de kaartjes van #altijdlentenadewinter samen uit. Haar overlijden raakt me heel diep. Ik heb er geen woorden voor. Voor haar naasten: veel moed, zo veel liefde had Brenda voor jullie. Dat toonde ze ook in haar boeken. Ze zit voor altijd in mijn hart. xx
Brenda, heel even leerde ik je kennen toen je wou meespelen met het recreatie-team van VC Spectrum. De foto was de foto die op je lidkaart moest. Ik vond je zo warm, eerlijk, rechtuit, vol energie. Toen ik je overlijdensbericht zag op facebook, was ik op reis in Barcelona. Het heeft me diep geraakt, terwijl ik omringd was door al die vrolijke kleurenpracht van Gaudi. Zo jammer dat jij geen lichtpuntje meer zag.
Ik wens je gezin, je familie en al wie je liefhad, heel veel sterkte!
Lieve Brenda
Onze jongens waren altijd welkom bij jullie en visa versa. Ze vonden het altijd geweldig, in jullie tuin was er altijd veel te beleven, een klein paradijs die jouw liefde uitstraalde. Dankjewel dat ze toen altijd welkom waren, dankjewel om jou als prachtige vrouw en moeder te mogen ontmoeten. Hopelijk vind je de rust en kan je waken over je dierbaarste schatten en blijven ze jouw liefde en warmte en lentevreugde elke dag voelen , het zijn en worden geweldig prachtige kerels. Heel veel liefs van ons ❤️
Lieve Brenda,
Ik hoorde je voor het eerst spreken op een studiedag in 2016 in het Gentse, toen je 2de boek ‘Uitgedokterd ‘uitkwam. Je begeestering, inzet en veerkracht heeft me sinds dien niet meer losgelaten. Ik kocht je boek, las het en begon je te volgen op sociale media. Als hulpverlener en regelmatig ook verwijzer naar psychiatrische hulp kon ik je pleidooi naar een meer menselijke benadering alleen maar ondersteunen. Je belichaamde helemaal de herstelvisie, die o zo belangrijk is in de geestelijke gezondheidszorg.
Ik mocht je een tweede keer ontmoeten toen ik ging kijken naar ‘Kortsluiting in mijn hoofd’, een rake en pakkende theatervoorstelling over je ervaringen. Zo puur en authentiek, dat kwam binnen…
Je open delen, in een boek, tijdens een voorstelling, maar ook in artikels of op sociale media raakten me steeds. Wat heb jij allemaal niet in beweging gebracht?
Toen je de GGZ meer achter je liet en deelde wat tuinieren en in de tuin bezig zijn met je deed, werd voor mij nog eens bevestigd hoe een duizendpoot en inspirator je wel was. Door je filmpjes en beelden liet je anderen (en ook mij) meegenieten van de schoonheid die je creëerde en hoe je jouw en jullie plek openstelde voor anderen. ‘Mild Tuinieren’ heb ik met plezier gelezen en ik ben ook heel blij dat ik je een derde keer mogen ontmoeten heb op een lezing die je hierover gaf in Haacht. Wat een ontspannen en andere kijk op bezig zijn in je tuin en de koppeling van natuur en mentaal welzijn. Helemaal zoals ik ook aarding ervaar door in de tuin bezig te zijn.
Ik kende je niet persoonlijk, en toch heb je veel voor mij betekent. Ik blijf geïnspireerd door jouw grote hart, door wat jij allemaal verwezenlijkt heb en ik blijf ook Mild Tuinieren. Vanuit heel mijn hart, dankjewel Brenda !
215 reacties
Één jaar later.. en nooit vergeten. Gisteren niet, vandaag niet en komende tijd ook niet. Het is lang op mijn maag blijven liggen, jij niet meer onder ons. Ik kende je niet persoonlijk. Maar volgde je van op een afstand. Wat een sterke vrouw.. die dan toch ook de strijd verloren heeft. Dat doet een mens nog eens extra nadenken. Hoe ver moet alles komen tot je er zelf de stekker uit trekt. Hoeveel kan een mens verdragen en blijven verdragen.. dag in dag uit.. ik begrijp je keuze. Op vele gebieden is er vooruitgang in een medische wereld. Helaas hinkt de ggz achterop. Bedankt voor de vele stenen dat je hebt verlegd. Helaas, ben ik zelf ook “ervaringsdeskundige”. Ik werk in de zorg en jaarlijks ga ik spreken in de hogeschool verpleegkundigen. Een heel dankbaar publiek. Ik probeer ze handvaten mee te geven hoe ze met mensen met een psychose kunnen benaderen/aanpakken. Ik probeer hen het inzicht te geven, hoe iemand redeneert die op dat moment een psychose meemaakt. Achteraf krijg ik altijd de feedback dat ze het ‘nog niet op die manier gezien hadden’. Ik hoop dat de ‘zorgverlener van morgen’ dan nog eens denkt aan wat ik hun meegaf en ze op deze manier mee kunnen bijdragen aan een betere ggz. Vasthouden ipv vastbinden.. hiermee hoop ik zelf ook een steentje te kunnen verleggen. Bedankt voor je nalatenschap, Brenda! Ik hoop dat je kinderen en man ondertussen hun draai terug wat gevonden hebben, in de mate dat dit kan natuurlijk. Dit blijft een harde noot om te kraken en een traumatische ervaring voor je geliefden. Mogen ze troost vinden in al het goede dat je deed. Warme groet, Veerle
Brenda, je wordt gemist en nooit vergeten. Op verschillende momenten denk ik aan je. Op momenten dat ik het zelf moeilijk heb, put ik kracht uit de dingen die jij zei, schreef.
Brenda,
Ik kende je niet persoonlijk maar ik was in de boekhandel aangetrokken tot je boek. Ik heb het net uit.
Ik ben heel geraakt door wat ik gelezen heb. Ik voel zo met je mee…Ik hoop dat velen dit boek lezen en de gezondheidszorg eens diep zal nadenken hoe het beter kan… Ik heb ook het vervolgboek gekocht en kan niet wachten om het te lezen. Ik wens Jan en de kinderen veel moed en kracht toe. Caroline
Weer eens aan t snuffelen hier en dan… schok! Lieve, dappere inspirerende Brenda is niet meer.
Ik huil.
Denk aan Jan en de jongens, die ik nooit heb ontmoet, maar meen te kennen door de voorstelling van Brenda. Daar op t toneel was ze mijn “collega” en voorbeeld.
Nadat ik haar voorstelling zag in Vlaardingen (ik had haar al eerder live ontmoet en we hadden contact via Facebook) spreidde ze haar armen wijd, toen ze me zag.
Ik voelde haar hartelijkheid en wist dat dit niet exclusief voor mij was: dit was Brenda: hartelijkheid.
Nadat ik me terugtrok van de socials en uit de professionele ervaringsdeskundigheid nam ik aan dat Brenda nooit zou ophouden met alle creativiteit en talenten.
Maar toch.
Ik huil.
Niet om mij, maar om iedereen die Brenda missen moet, vooral haar zus, man, zoons en allen die haar liefhebben.
Mirjam
Jammer dat ik je niet heb gekend..zoveel onwetendheid en vooroordelen als je een psychiatrische aandoening hebt..rust zacht lieverd,..een lotgenoot